ارنستو گوارا دلاسرنا(Ernesto Guevara de la Serna) که فیدل کاسترو لقب ((چه)) “CHE” را به او داد در 14 ژوئن 1928 در “روساریو” دومین شهر بزرگ آرژانتین به دنیا آمد.خانواده او انگلیسی و ایرلندی تبار بود و گرایش های سیاسی چپ داشت.ارنستو بزرگترین فرزند خانواده بود.وی از دوران نوجوانی پسری پر تحرک بود و نظریات سیاسی تند داشت و با اینکه از دوران کودکی تا آخر عمر خویش از بیماری تنگی نفس عذاب می کشید ورزشکار و پژوهشگری برجسته بود.او تحصیلات پزشکی خود را در کمترین مدت به پایان برد و در مارس 1953 از “دانشگاه بوینوس آیرس”(پایتخت آرژانتین) فارغ التحصیل شد.در سال 1954،زمانی که در گواتمالا بود با پشتیبانی از حکومت “ژاکوب آربنز”(Jacob Arbenz) که منتخب مردم بود قدم به عرصه مبارزات سیاسی گذاشت.آربنز در نتیجه توطئه و مداخلات تجاوز کارانه ی “سازمان جاسوسی آمریکا” (CIA) سرنگون شد و ((چه)) به مکزیک گریخت.اندکی بعد پس از آشنایی با" فیدل" و "رائول کاسترو" دو برادر کوبایی به انقلابیونی پیوست که با جنبش 26 ژوئیه در پی براندازی دیکتاتوری کوبا،"فولژنسیو باتیستا"(Fulgencio Batista) بودند.
چه در دسامبر 1956 از جمله مبارزانی بود که به منظور آغاز مبارزه ی چریکی از عرشه کشتی "گرانما"(Granma) قدم به خاک کوبا گذاشتند.او که در اساس پزشگ گروه بود،همچون یک فرمانده ارتش شورشی ظاهر شد.
در پی سقوط باتیستا در 1959 چه گوارا یکی از رهبران مرکزی حکومت تازه کارگران و دهقانان شد و پست های دولتی متعددی چون ریاست بانک ملی و وزارت صنایع به او واگذار شد.چه گوارا بارها به نمایندگی کوبا در مجامع مختلف چون سازمان ملل متحد دیگر مجامع بین المللی شرکت کرد.او در مقام یکی از رهبران جنبش 26 ژوئیه به برگزاری گردهمایی های گروه های سیاسی-که سرانجام به بنیادگذاری "حزب کمونیست کوبا" انجامید-یاری رساند.
گوارا در سال 1965 از همه مسئولیت ها و پست های دولتی کناره گرفت و به منظور کمک به پیشبرد مبارزه های ضد امپریالیستی و ضد سرمایه داری در دیگر کشورها کوبا را ترک کرد(البته یکی دیگر از دلایل این کار او اختلافات او با کاسترو بود) و همراه با داوطلبانی که بعدها در بولیوی به او پیوستند،نخست به "کنگو"(زئیر)رفت و در جنبش ضد امپریالیستی آن کشور به رهبری"پاتریس لومومبا" شرکت کرد.از نوامبر 1966 تا اکتبر 1967 جنبش چریکی بولیوی را بر ضد دیکتاتوری نظامی آن کشور رهبری کرد.در 8 اکتبر 1967 به محاصره دسته خاصی از ارتش بولیوی درآمد.پس از پیکاری خونین بیشتر یاران چه گوارا کشته و زخمی شدند و خود او نیز که زخمی شده بود به اسارت ارتش بولیوی که مستشاران آمریکایی و عوامل(CIA) آن را رهبری می کردند در آمد و تیرباران شد.
روحش شاد



